Groesbeek, 21 juni 2009

Op bekend terrein

Wouter 145 en Sven 150 rijden samen wat los. Hieronder het verslag van Wouter en tussendoor ook foto's van Sven. Daaronder het verslag van Sven.

Header

Ik was vandaag niet alleen aangezien good-old Sven er vandaag weer bij was. Altijd gezellig en we leefden dan ook zeer ontspannen naar de wedstrijd toe.

Even in de lens kijken Sven!

Zo ontspannen zelfs dat ik bijna niet eens in de gaten had, dat het startsein geklonken had.

Helaas moesten we wederom bijna achteraan starten en een snelle opmars was dus evident. In het begin van de week heb ik hier tijdens een training met mountainbikevereniging The Woopers nog uitgebreid aandacht aan geschonken! 

Dit ging toen goed, maar vandaag maakte ik na 2 bochten een stuurfoutje en zag iedereen weer voorbij schieten. Na wat bemoedigende woorden van Sven, ging ik weer verder om zo snel mogelijk naar voren te geraken.

 Ik probeerde mezelf niet op te blazen en reed op een gematigend tempo van renner naar renner. Na de 1e ronde zat ik rond de 25e plek. Het eerste gedeelte van het parcours was voornamelijk snel met een gedeelte van een motorcross-parcours. Het 2e gedeelte was iets lastiger met enkele klimmen. Tijdens 1 van de laatste klimmen in de 2e ronde, merkte ik dat ik overschot had. Naar aanleiding hiervan ben ik met ingang van de 3e ronde meer tempo gaan maken.

Ik probeerde mezelf echt te pushen harden te rijden en ik raapte nog verschillende renners onderweg op. Het was me niet echt duidelijk waar ik op dat moment in de wedstrijd zat, maar het ging in ieder geval lekker. De 4e ronde heb ik nog zo hard mogelijk proberen te rijden. In mijn gedachten, deed ik alsof er constant een renner vlak achter me zat. Hierdoor verzwakte ik niet en kwam nog erg dicht bij een renner voor me. Helaas was ik net niet scherp en snel genoeg en bleef op een paar seconden steken.

Ik kwam tevreden over de finish met wederom een 19e plaats als resultaat. Ik kon me deze keer al iets meer leegrijden en merk dat ik op de goede weg ben. Ik ga proberen deze lijn nog verder door te zetten de komende weken.
Volgende week is er weer een wedstrijd uit de Benelux-cup-serie. Dit is in het Belgische Habay La Neuve. Een zwaar parcours waar geen moment van herstel mogelijk is.
Tot de volgende keer!
Groeten,
Wouter

Wederom reden we met goed weer op weg naar de plaats van bestemming.
Groesbeek was vandaag de plaats van bestemming. Zoals Wouter al schreef voelt het fietsen hier als rijden over een ‘thuisparcours’. Het parcours kenmerkte zich door een relatief vlak gedeelte, wat afgewisseld werd door en stuk met de nodige beklimmingen en kort draaien en keren.
Met zekere regelmaat trainen we in de omgeving en rijden we het rondje wat grotendeels gelijk was aan de wedstrijd van vandaag, ware het niet dat het gedeelte tegen de richting in gereden werd. Iedere afdaling werd hiermee een klim en visa versa.

Gemotiveerd en ontspannen stonden we aan de start. Het was al weer even geleden dat we samen aan de start van een (zelfde) wedstrijd stonden. Natuurlijk komt hier ook de onderlinge concurrentie als extra stimulans om te presteren naar boven al wist ik dat ook vandaag Wouter weer een maatje te groot zou zijn.
De start verliep meer dan goed voor mijn doen. Van nature ben ik geen beste ‘starter’ en kom ik pas wat later in de wedstrijd op gang. Ik bleef redelijk in de buurt van het wiel van Wouter. Tijdens een korte opstopping in de eerste ronde probeerde ik hem te passeren, echter zonder succes. Als sportief gebaar riep ik hem nog wat na en zou Wouter de rest van de wedstrijd niet meer terug zien…

Op het vlakke gedeelte over het circuit probeerde ik de gehele race in te lopen op de vele renners voor me. Groot voordeel was dat je veel renners zag rijden op een korte afstand/ tijd. Het gedeelte met het klimwerk (aanzienlijk zwaardere gedeelte) kon ik zodoende relatief makkelijk meerijden met een groepje waar ik naartoe had weten te rijden. Op deze manier won ik per ronde de nodige plaatsen.

Het gevoel van ‘diep kunnen gaan’ en het na de wedstrijd totaal gesloopt voelen, kon ik niet realiseren. Wederom merkte ik dat ik de gehele wedstrijd een mooi constant tempo kon aanhouden. Het is echter van belang om op momenten dieper te kunnen gaan en er net wat meer uit te halen. Met hoge hartslag rijden gaat me al beter af al is het nog niet genoeg. Om dit de verbeteren rijd ik nu al enkele weken mee met een behoorlijke groep renners op een rondje net over de grens met Belgie. Op dit rondje van 12 kilometer rijden alle deelnemers met een gemiddelde van 40-45 km/ uur. Het rijden op snelheid en hoge hartslag doet de conditie met grote sprongen vooruit gaan. Ik hoop door deze trainingen het Wouter tijdens het NK (volgende maand in Noorbeek) een stuk zwaarder te maken en er voor mezelf een mooi resultaat uit te halen.

Natuurlijk blijven jullie op de hoogte van alle sportieve ontwikkelingen die ik blijf doormaken…

Komend weekend een sportief onderonsje met Erik, wanneer we de Mergellandroute gaan rijden.

Groet,
Sven