Groesbeek, 4 juli 2009

Lekker weer, wat wil je nog meer!?

Was Wouter gisteren nog de enige die de 'proloog' van 600m reed om in het totaalklassement te komen. Vandaag waren naast Wouter ook Sven, Erik en Bouke van de partij. Meer mountainbikers in Proef tenue is natuurlijk altijd leuk!

Hieronder het algemene verhaal. In de rechter kolom het persoonlijke relaas van Sven en daaronder de link naar het drie-daagse relaas van Wouter. Proef hun puur genieten!

Groesbeek is in zeker zin bekend terrein. We reden hier al meerdere keren en trainen hier bovendien ook nog met enige regelmaat. De enige die hier in wedstrijden tot heden altijd pech heeft gehad, is Erik. En we kunnen kort zijn, daar waar het voorgaande jaren lekke banden waren, was het nu iets heftiger. Na maximaal een half uur waarin Erik rustig meer in z'n ritme kwam en in de fun-klasse de kopgroep al kon zien, sloeg het plezier om in balen. Net toen Erik er in het lekkere weer en op het niet zo technische parcours voor wilde gaan zitten, brak zijn complete achter derailleurs ... Drie keer starten, drie keer uitvallen.

Gelukkig ging het beter met de andere mannen van Proef op het 75 km lange, maar snelle parcours!

Over gisteren wilde Wouter niet meer kwijt dan dat hij de 600m rustig heeft gereden en in ieder geval vandaag en morgen mee kan doen in het totaalklassement.Cross Country Etappe Mannen
Wouter voelt zich goed in vorm en laat stevige progressie zien, lees ook de recente verslagen. En ook Sven komt in steeds betere doen. Bouke houdt zich vandaag rustig maar steunt Neeltje in het uitrijden van de eerste marathon. Neeltje, helemaal top gefeliciteerd!

Wouter rijdt de volgende tussentijden:
Split 1: 0:51:00
Ronde 1: 1:24:16
Split 2: 2:20:06
Ronde 2: 1:31:01
met een eindtijd van 2:55:12. In het totaal goed voor een 39e plaats.

Sven rijdt de volgende tussentijden:
Split 1: 0:54:28
Ronde 1: 1:28:28
Split 2: 2:24:40
Ronde 2: 1:30:51
met een eindtijd van 2:59:15. In het totaal goed voor een 49e plaats.

In de klasse Masters 30+ zitten beide heren voorin!

Op de zondag rijdt alleen Wouter de Cross Country Etappe. In een zwaar velt met diverse Elite wordt Wouter 21e van de 31.

Het persoonlijke verslag van Wouter en Sven volgt spoedig!

Vier Proef mountainbikers aan de start.

Bij een heerlijke temperatuur is warm rijden een aangename voorbereiding.

Erik ziet het (nog) helemaal zitten in Groesbeek.

Het bewijs van de start. Neeltje met direct achter haar, de meest trouwe begeleider!

Zo romantisch kan mountainbiken zijn. Het gerucht gaat dat ze 1 geworden zijn in de categorie man-vrouw achtervolging!

Onze Wouter, stijlvol langs het publiek.

Lekker mee in een snel groepje.

Prima verzorging voor Sven en door naar de tweede ronde!

Binnen de 3 uur komt Sven over de finish.

Even napraten, in gedachten de wedstrijd nog even laten passeren. En dan weer snel naar huis!

Verslag van Sven

Afgelopen zaterdag stonden we aan de start van deze marathon in Groesbeek. Deze jaarlijks terugkomende marathon ging dit jaar over 75 kilometer, die werden gemaakt door 2 ronden van 37,5 kilometer.
Het parcours lijkt mij altijd redelijk op het lijf geschreven. Niet teveel technische passages en relatief veel lange grindpaden met de nodige korte klimmetjes. Lange beklimmingen kom je in deze wedstrijd niet echt tegen, al is er 1 die toch aardig pijn deed.
In wederom zonnige omstandigheden maakten we ons klaar voor de wedstrijd. Het totaal van 4 Proef mountainbikers aan dezelfde wedstrijd was dit jaar nog niet voorgekomen. Altijd leuk om voor de wedstrijd nog even gezellig de verwachtingen door te nemen en het een en ander uit te wisselen. De 'huisfotografe' maakte er nog de nodige mooie foto's bij.
De start verliep zeer chaotisch. Nadat iedereen had opgesteld werd de gehele groep teruggeroepen en werden de categorieën opnieuw ingedeeld. Uiteindelijk vertrok ik 5 minuten nadat Wouter gestart was aan mijn 75 kilometer. Meteen werd er goede vaart gemaakt en kwam ik niet veel later met 5 anderen uit de categorie masters 30+ aan bij het bos. Hier bleef het tempo onverminderd hoog liggen. Ik besloot wat gas terug te geven om zo ook de 2e ronde goed te kunnen rijden. Ik vond redelijk snel een goed ritme en reed vervolgens vrijwel de gehele ronde alleen. Bij vlagen kwam ik iemand tegen of kwam er iemand voorbij met wie ik vervolgens een stukje samen reed.
Door de intensieve trainingen die ik samen met een behoorlijke groep renners de afgelopen 2 weken op de weg gedaan heb, merkte ik dat ik vooral op de rechtere stukken (die er veel in zaten) veel snelheid kon maken. Mijn hartslagmeter had ik voor de verandering maar eens thuisgelaten. Na jaren van trainen en wedstrijden rijden, voel je vaak zelf wel hoe het gaat en wat je aan krachten nog over hebt.
Bij de 1e doorkomst stond de vader van Wouter (wederom!) klaar me een nieuwe bidon. Het blijft toch wel erg fijn om iedere week van een 'vaste' verzorger gebruik te kunnen maken. Het gevoel was goed en met nog relatief frisse benen (en hoofd!) begon ik aan de laatste ronde. Vlak na doorkomst kwam ik samen te rijden met een andere renner. We bleken nog over dezelfde krachten te beschikken en besloten zoveel mogelijk samen te rijden. Door regelmatig af te wisselen maak je het een stuk minder zwaar. Het even op adem kunnen komen zorgde ervoor dat ik daarna weer aanzienlijk 'dieper' kon gaan.
Halverwege de laatste ronde ging mijn telefoon af. Deze had ik meegenomen voor het geval mijn hoogzwangere vriendin zou bellen met het bericht dat ik acuut van de fiets moest stappen om zsm naar huis te komen? Het bleek een minder belangrijk telefoontje te zijn en snel stopte ik de telefoon weer terug. Dit onnodige getreuzel zorgde ervoor dat ik een behoorlijk stuk door moest trappen om zo de renner, met wie ik voor het gaan van de telefoon nog zo lekker samen reed, bij te halen.
Ik had nog maar net zijn achterwiel gevonden of we haalden een vrouw in die op dat moment reed voor de 2e plaats in de wedstrijd. Niet ver voor ons reed de nummer 1. Natuurlijk wil je dan je beste beentje voor zetten en haar persoonlijk naar het wiel van de directe concurrente brengen. Na het gedacht te hebben voegde ik, samen met 'renner nummer 2', de daad bij het woord. Uiteindelijk duurde het langer dan verwacht voordat we hierin slaagden. De vrouw rijdend voor de 1e plaats had namelijk ook de nodige hulp gekregen. Keurig leverden we 'onze' kopvrouw uiteindelijk af om vervolgens toch aardig in te storten. De 10-15 minuten minuten die we voluit hadden moeten rijden, bleken door de benen niet te worden geapprecieerd.
Gelukkig was het nog maar een stukje naar de finish. Het ging nu nog om uitfietsen. Snelheid speelde geen rol meer, als ik er maar kwam zonder teveel plaatsten te verliezen. Uiteindelijk werd ik niet meer ingehaald en passeerde ik binnen de gehoopte 3 uur de finish (2:59:15).
Het gevoel wat ik eraan overhield was goed. Ik had eindelijk weer eens goed door kunnen rijden, een hoge hartslag kunnen halen (niet gezien, wel gevoeld) en naar uiteindelijk bleek een redelijk resultaat kunnen rijden. Ik werd 49e in het totaal klassement.
Zondag reed ik samen met Erik nog een 2 uur durende stevige rit op de weg. Het goede gevoel en een verbetering van mijn conditie werden ook hier (weer) duidelijk zichtbaar. Komende week ga ik proberen nog wat intensiever te trainen zodat ik de week erop mogelijk een mooie prestatie neer kan zetten op het NK. Natuurlijk hangt het dan niet allemaal af van de conditie. De telefoon kan immers op ieder moment afgaan; 'Sven, kom zsm naar huis?'.

Groet,
Sven

Verslag van Wouter

drie mooie dagen!