Noorbeek, 18 juli 2009

Nederlands Kampioenschap in het Zuid-Limburgse Noorbeek,

gemeente Margraten.

Eindelijk was het zover! Vandaag zou de bekroning moeten worden op de harde arbeid van de afgelopen maanden. Vanaf April ben ik heel rustig begonnen met de basis, daarna een mooie serie wedstrijden gereden in Oostenrijk en vanaf begin juni een reeks zeer intensieve intervaltrainingen. De stijgende lijn was zeker merkbaar, maar het is absoluut geen zekerheid dat dit er dan tijdens een kampioenschap uit gaat komen.
De afgelopen week begon de mentale voorbereiding op deze wedstrijd. Er was niet echt sprake van nervositeit, maar de gedachten waren wel meermaals bij deze dag. De weersvoorspellingen waren niet echt gunstig en ik bereidde me op het ergste voor. Deze morgen zat ik al voor zeven uur in de auto op weg naar het zuiden. Ondanks de ongunstige weervoorspellingen, scheen de zon volop en leek er geen vuiltje aan de lucht. Na een aantal vervelende wegomleidingen kwam ik eindelijk aan op de plaats van bestemming: Noorbeek.

Het parcours was in de voorgaande jaren al behoorlijk uitdagend en het was de vraag of het dit jaar wederom gelukt was om een kampioenschapwaardige omloop uit te tekenen. Om heel eerlijk te zijn: dit viel me tegen. Noorbeek ligt midden in een natuurgebied. Dit zorgt logischerwijs voor een restricties in de mogelijkheden van de parcoursbouwer. Er zaten wel enkele lastige stukjes in, maar het leek erop alsof het moeilijk zou worden om tijdens de wedstrijd weg te geraken, als je eenmaal in een groepje zou zitten.

Na de inschrijving begon in met mijn warming-up. Na een halve ronde reed ik lek en moest ik snel terug naar de auto om mijn wiel te wisselen. Niet ideaal dus, aangezien de tijd begon te dringen en ik de rest van de ronde niet meer kon verkennen. Snel deed ik nog wat korte sprintjes en pepte ik mezelf op om er vol tegenaan te gaan.

Kort voor de wedstrijd had ik een moment dat ik er geen zin in had en dat ik aan mezelf twijfelde. Ik wist me echter goed te ontspannen en raakte aan de praat met een jurylid. Dit zorgde voor de juiste afleiding en voor ik het wist klonk het startschot al! De start ging over een brede asfaltweg door het dorp omhoog. Dit eindigde in een singletrack.

Gezien het feit dat ik op 2/3 van het startveld mocht starten, moest ik me naar voren vechten. Dit lukte vrij aardig en de eerste ronde lag ik rond de 23e plek. Mijn doelstelling voor dit NK was echter top-10 en ik had dus nog een lange weg te gaan! Ik probeerde mezelf in die eerste ronde niet te forceren. Ik wist niet hoe het 2e gedeelte van de ronde liep en liet het maar even op me af komen. Met ingang van de 2e ronde zat ik in een groepje die een redelijk tempo reed.

Ik merkte al snel dat de benen goed waren en ik reed vrij eenvoudig weg. De 2 rondes hierna kon ik nog een aantal renners inhalen en kwam ik bij een groepje van 4 man. Ik kwam al redelijk snel op kop te zitten. Dit was natuurlijk niet de ideale situatie en begon me af te vragen hoe ik dit op zou gaan lossen. De renners in deze groep waren niet de minste en zaten het afgelopen seizoen telkens voor me. Met nog 3 rondes te gaan hoorde ik dat ik voor plek 13 reed.

Top-10 was dus binnen bereik, maar dan moest ik wel die gasten die in mijn wiel zaten kwijt zien te raken. Op een lastig gedeelte van het parcours maakte de renner achter me blijkbaar een stuurfoutje en kwam stil te staan. De rest van de groep ook en dit was dus mijn moment. Ik ging volle bak aan en kon vrij snel een gaatje slaan en zag een renner voor me rijden. Dit was mijn nieuwe mikpunt en ik kon dichterbij komen. Toch was het laatste beetje vrij lastig, totdat hij lek reed. Jammer voor hem, maar voor mij was het weer een plaatsje naar voren. Met nog 2 rondes te gaan zag ik nog 2 uitvallers en een ik lag op koers van mijn doelstelling. Met ingang van de laatste ronde lag ik op de 7e plaats. Ik wilde geen risico's meer lopen en probeerde veilig de laatste ronde uit te rijden. Ik begon ook erg moe te worden en moest me goed concentreren om geen fouten te maken. Helaas voor mij kwam er nog een renner voorbij halverwege deze laatste ronde. Dit was Arno van de Berg die normaal gesproken kanshebber zou zijn voor de titel. Ik kon nog een stuk aanpikken, maar moest hem uiteindelijk toch laten gaan. Op sommige stukken zag ik de concurrentie ook dichterbij komen, dus het werd nog echt spannend ook!

Een doel stellen is 1, het realiseren is 2.

Na gedegen voorbereiding slaagt Wouter in zijn top 10 missie!

Vlak voor het einde probeerde ik alsnog voor de 7e plek te gaan, maar ik bleef uiteindelijk op 3 seconden steken! Uiteindelijk kwam ik als 8e over de streep. Absoluut zeer tevreden over het resultaat ontving ik de uitgelaten reacties van mijn supporters.

De moraal is op dit moment dus goed, maar ik ga de komende weken toch even wat gas terug nemen. De trainingen hebben de afgelopen tijd behoorlijke inbreuk gemaakt op mijn sociale leven en wil hier ook weer de nodige aandacht aan schenken. Over twee weken ga ik op vakantie en de fiets gaat vanzelfsprekend mee. Ik zal me rustig voorbereiden op het laatste gedeelte van het seizoen en mijn kalender hiervoor gaan samenstellen.

Tot na de vakantie!
Groeten,
Wouter