19-3-2009 - Smaakmakend voorjaar

11-6-2010

Terwijl het nieuws steeds meer beheerst wordt door een voetbaltoernooi, voltrekt zich misschien wel de grootste milieuramp uit de geschiedenis. Natuurlijk volgen wij vol spanning de capriolen van oranje. Maar wat in de golf van Mexico gebeurt is desastreus en wordt misschien wel onderschat. De olievlek is inmiddels zo groot als 1.100.000 voetbalvelden. Honderden diersoorten zijn bedreigd. Het zee- en moerasleven daar is voor een groot deel verwoest. Dan zijn wij met onze milieuvriendelijke Vitatassen kleine spelers. Maar laten we ons vooral niet uit het veld laten slaan. De biologische boeren hebben goed voor de aarde gezorgd en zijn volop aan het oogsten. Het resultaat mag er deze week zijn: een groot deel van de tassen is gevuld met vrolijke en trotse rabarberstengels.

Rabarber werd eind 19e eeuw voor het eerst in ons land geteeld. De Engelsen hadden in 1600 al ontdekt dat rabarber eetbaar was en in China kenden ze 5000 jaar geleden al rabarber. Zij aten de rabarber niet maar verbouwden de groente voor de wortels waar ze een laxeermiddel van maakten. De rabarberplant kent hele grote bladeren. Deze worden vaak als deksels op een composthoop gebruikt om die te beschermen tegen uitdroging. Bovendien zijn de bladeren geschikt om slakken te verzamelen. Deze vertoeven namelijk graag op rabarberblad. Leg een paar bladeren in de tuin, verzamel deze later met slakken en al en breng ze naar een bos of park. U blij, slakken blij.

Rabarber bevat oxaalzuur, wat kalk aan het lichaam ontrekt. U kent het wel, met de tong langs de tanden en een stroef gevoel. Wanneer bij de rabarber een kalkrijk product als zuivel wordt geserveerd, wordt de kalk aan het zuivelproduct onttrokken en niet aan het lichaam. Krijt erbij werkt ook, een mespuntje is voldoende. Wanneer u niet van rabarber houdt is deze ook voor andere doeleinden te gebruiken. Zo is rabarber zeer geschikt om aluminium pannen een zo goed als nieuwe blik te geven. Het zuur in de rabarber gaat tijdens het koken een verbinding met het aluminium aan waardoor de pan zijn oorspronkelijke glans terug krijgt. De rabarber zelf kunt u dan niet eten, want de combinatie aluminium en oxaalzuur veroorzaakt een uiterst onaangename smaak. Daarnaast is rabarber een vaak terugkerend ingrediënt in natuurlijke haarverf. De stengels kunnen het haar lichter (lees: oranje) maken. Mocht u hier behoefte aan hebben, dan kunt u de rabarber koken en het kookwater – uiteraard afgekoeld – gebruiken om het haar te spoelen. Het houdt niet lang, maar geeft een mooi resultaat. Geniet van de glorie van rabarber!