19-3-2009 - Smaakmakend voorjaar

13-8-2010

Een vakantie naar een wijnstreek in Frankrijk levert verrassende nieuwe inzichten op. Wie een paar jaar geleden - op bezoek bij een ‘degustation’ (wijnproeverij) op een willekeurig ‘château’ - informeerde naar biologische wijn, kreeg een verontwaardigde blik en een stevige uithaal. ‘Ach monsieur, alle wijn is biologisch. Dat gedoe van die zogenaamde biologische wijnbouw is grote onzin. Wijn maken is een kunst en die kunst verstaan wij als geen ander.’ Tijden veranderen, zeker in Frankrijk. Mede dankzij maatregelen van de overheid is biologisch vanaf 2007 begonnen aan een groeispurt. Sindsdien groeit biologisch in Frankrijk jaarlijks met 15 tot 25%. Iedere supermarkt, van de Lidl tot Carrefour, biedt een ruime keuze biologische producten; in de grote hypermarché’s vaak meer dan 1.000 verschillende producten. De biologische speciaalzaken bloeien op, met name de Biocoop winkels, die vanuit een coöperatieve structuur zijn opgezet. De huisverkoop in Frankrijk is traditioneel altijd sterk geweest met een percentage van rond de 15% en daar spelen de biologische boeren ook sterk op in. Zelfs in een gemiddelde campingwinkel wordt tegenwoordig biologisch brood, jam en zuivel aangeboden.

In de jaren 2000-2005 is een aantal gerenommeerde Château’s omgeschakeld naar biologische wijn, vaak zonder het op de fles te vermelden. Die instroom van kwalitatief goede wijnmakers heeft het imago van biologische wijn enorm verbeterd. De belangrijkste reden voor biologische wijnbouw, zo zeggen de omgeschakelde wijnmakers, is verbetering van de smaak. Minder opbrengst, maar hogere kwaliteit. Kwaliteitswijnboeren met traditie kennen die wet maar al te goed. Zij maken verschillende soorten wijn. Een basiswijn voor de bulk, scherp geprijsd. Een hogere kwaliteit, bijvoorbeeld door rijping in houten fusten. En een topkwaliteit van de druiven van oude wijnranken van meer dan 100 jaar oud, die zonder hulpmiddelen een kleine oogst druiven leveren, maar wel van de hoogste kwaliteit. Wie nu bij een ‘degustation’ op een willekeurig château naar biologisch informeert, krijgt te horen dat deze teeltwijze hun sympathie heeft. ‘Maar het is niet eenvoudig om je te laten certificeren vanwege de lange omschakeltijd en de prijsconcurrentie voor wijnboeren is moordend. Wij telen onze oude wijnranken zonder hulpmiddelen en gebruiken in het geheel geen chemie voor de ontsmetting van de grond. Ook het sulfietgebruik beperken wij.’

Kortom, de biologische wijnbouw strekt nu tot voorbeeld van de reguliere wijnbouw in Frankrijk. Dankzij de snelle groei van biologisch in Frankrijk breidt het areaal zich overigens ook razendsnel uit. Maandelijks schakelen 300 boeren in Frankrijk om naar biologische landbouw. En daar zitten ook veel nieuwe wijnboeren bij.